Ratchada 的个人资料.+*¨^¨*+ (¯`•¸·´¯)BëŵTÿ...照片日志列表更多 工具 帮助

.+*¨^¨*+ (¯`•¸·´¯)BëŵTÿ(¯`·¸•´¯)+*¨^¨*+

โบอ้วน..ใครๆเค้าก้อเรียกหนูอย่างนี้อ่า

自定义 HTML

 

My new Bling  

  

   
 
 
 
 
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร...
แต่มิตรภาพระหว่างเพื่อนยังคงอยู่ตลอดไป
คิดถึงพวกแกหว่ะ....
 
 
 

 

 

 


    

请稍候...
很抱歉,您输入的评论太长。请缩短您的评论。
您没有输入任何内容,请重试。
很抱歉,我们当前无法添加您的评论。请稍后重试。
若要添加评论,需要您的家长授予您相应权限。请求权限
您的家长禁用了评论功能。
很抱歉,我们当前无法删除您的评论。请稍后重试。
您已超过了一天之内允许提供的评论数上限。请在 24 小时后重试。
因为我们的系统表明您可能在向其他用户提供垃圾评论,您的帐户已禁用了评论功能。如果您认为我们错误地禁用了您的帐户,请联系 Windows Live 支持部门
完成下面的安全检查,您提供评论的过程才能完成。
您在安全检查中键入的字符必须与图片或音频中的字符一致。
TO发表:
  หวัดดีนะโบว์อ้วนแต่น่ารัก อยากคบเธอเป็นเพื่อนสนิท
ขอเบอร์ติดต่อได้มะ ชอบจิงๆนะ .............>ตี๋
11 月 6 日

Mongkolsatit Ratchada

职业
地点
อ้วน เตี้ย ล่ำ ดำ ถึก อ่าม่ายยช่ายยช้านนนนน....

自定义 HTML

BeaU
Glitter Graphics

 


自定义 HTML

 

自定义 HTML

   

自定义 HTML





 

自定义 HTML

   

自定义 HTML

 

自定义 HTML

没有添加内容。

自定义 HTML

没有添加内容。

自定义 HTML

没有添加内容。
第 1 张,共 6 张
9月21日

ใคร..ซักคน

 
 
เมื่อไหร่..เราจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีกะเค้าบ้าง  ก้อแค่อยากมีรักจริงก้อแค่นั้น  ไม่เคยต้องการอะไรไปมากกว่านี้เลย
อยากมีใครก้อได้สักคน  ไม่จำเป็นว่าเค้าต้องหล่อ  ไม่จำเป็นว่าเค้าต้องรวย  ไม่จำเป็นว่าเค้าจะทำงานอะไร  
ไม่ได้ต้องการอะไรที่มันมากว่าความจริงใจเลย  ฟังดูนำเน่ามะ..เน่าเนอะ
แต่เชื่อเราดิ..ว่าทุกคนเค้าก้อคิดกันอย่างนี้ทั้งนั้นแหละ  หรือว่าคุณไม่อยากได้ความจริงใจจากคนที่คุณรัก
เคยคิดนะว่าเราก้อไม่เห็นมีอะไรที่มันดีพอเลย  หน้าตาก้องั้นๆ  บ้านๆ  ทำงานก้องั้นๆ เป็นแค่พยาบาลตัวน้อยๆ  ไม่ได้มีอะไรที่มันเลิศเลอพอที่จะเที่ยบเทียมกะผู้หญิงรอบตัวเค้าได้เลย...
คนเรา..เค้าก้อคงอยากจะให้สิ่งที่ดีทีสุดในชีวิตให้กะตัวเองล่ะน๊า
เค้าก้อคงเหมือนกัน...ผู้ชายเค้าต้องเลือกสิ่งที่เค้าคิดว่าดีที่สุด  สำหรับชีวิตเค้าแล้ว..
ซึ่งสิ่งนั้น..มันไม่ใช่เรา
พูดไปก้อเศร้า...
ทำไมชีวิตเราต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้ด้วยอ่า  เคยอิจฉาเพื่อนๆ  คนรอบข้างหลายๆคนนะ
พร้อมกับตั้งคำถามในใจว่า..ทำไมเราไม่เจอคนที่เค้ารักเราเหมือนที่เพื่อนเราเจอบ้างนะ
อิจฉาเค้าที่เค้าโชคดีเจอคนที่เค้ารักจริงๆ
แล้วเราล่ะ
ใครที่รักเราจริงบ้าง...ไม่มี
หรือว่าจะมี  แค่ตัวเราเท่านั้น  ที่รักเรามากที่สุด
รักตัวเองอ่า..ดีที่สุดแล้ว
 
 
 
 
 
8月26日

หนึ่งคน..หนึ่งคำ

 

 

 

หนึ่งคำและหนึ่งคน

 การตัดสัมพันธ์กับคนใกล้ชิดเป็นเรื่องที่เจ็บปวดที่สุด

 เพราะคนใกล้ชิดจะเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญ

ที่จะบอกว่า..ภาพชีวิตเราเป็นภาพอะไร

คนใกล้ชิดมาก ก็มีอิทธิพลมาก

มีอิทธิพลมาก ก็เจ็บปวดมาก

การเป็นคนใกล้ชิดอาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิต

แต่การเป็นคนแปลกหน้าใช้เวลาแค่ชั่วพริบตา

คนใกล้ชิดจึงมีค่าพอที่จะให้เราได้ทบทวน ซ้ำแล้ว..ซ้ำเล่า

ว่าจะคุ้มหรือไม่คุ้ม

“หากคำขอโทษ 1 คำ จะแลกกับเวลาเก่าๆที่เคยใช้มันร่วมกัน

ให้อภัย 1 ครั้ง จะแลกกับการได้คนใกล้ชิดคืนมา 1 คน”

จิ๊กซอว์ชิ้นไหน จะเป็นชิ้นที่จะคลี่คลายความหมายของภาพ

ไม่มีใครบอกได้ ใช่หรือไม่ใช่ คุ้มหรือไม่คุ้ม..

เราต้องตอบตัวเองให้ได้

 

 

 

8月22日

when love has gone,eye will open


มีประโยคหนึ่งในหนัง IL MARE ที่น่าสนใจมาก ... เขาบอกทำนองว่า ... ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักนะ ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก ... แต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก ถ้าวันนี้คนสองคน ต่างหมดรักกันไป คงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก แต่กลับเป็นเพราะรักที่ยังอยู่ในใจคุณนั่นเอง ที่ทำให้คุณปล่อยวางลงไม่ได้ ธรรมชาติของรัก มักไม่ให้โทษแก่ใคร เพียงแต่อาจปรุงแต่งให้หัวใจพองฟูจนลืมนึกถึงความจริงที่ว่า มีวันที่รักมา ก็อาจมีวันที่รักไปได้ ความรักเป็นสิ่งสวยงาม หลายคนจึงอดหลงไหลได้ปลื้มกับมันไม่ได้ในยามที่มันอยู่ เรามักหลอกตัวเองว่า เพราะเรารักเขามาก เขาคงเห็นความดีความตั้งใจของเรา และรักเราตอบบ้าง ไม่มากก็น้อย และเมื่อเขาตอบรับรักของเรา ความฟูของหัวใจ มักทำให้เราก้าวล่วงไปถึงการรู้สึกยึดมั่น ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของเรา เป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวทางใจอย่างหนึ่ง ที่จะต้องอยู่กับเราทุกครั้งที่เราต้องการ นานเท่าที่เราปรารถนา ความรู้สึกอันนี้แหละ คือจุดเริ่มของความเจ็บปวดทั้งมวล เพราะมันฝืนกฎธรรมชาติ ไม่ได้บอกว่า ... รักต้องลงเอยด้วยความเศร้าเสมอไป เพียงแต่ถ้าเขาจะอยู่ เขาจะไป จะรักคุณมากขึ้น คงเดิม หรือหดน้อยถอยลง ก็จะเป็นเพราะคนสองคน ไม่ใช่ความต้องการของเราฝ่ายเดียว หรือเขาฝ่ายเดียว ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อนเข้าใจยาก ... แต่ในความซับซ้อนนั้น มันก็เรียบง่ายอย่างที่เรานึกไม่ถึง เพราะไม่ว่าสิ่งไหน เรื่องอะไรสารพัดสารพัน ทุกอย่างล้วนแต่อยู่ในกฎเดียวกัน มันจะ เกิดขึ้น ... ตั้งอยู่ ... แปรสภาพ แล้วก็จบลง รักที่สมหวังอยู่กันจนแก่เฒ่า ก็หนีไม่พ้นกฏข้อนี้ เพราะวันหนึ่ง ไม่เราก็เขาก็ต้องตายจากกัน สิ่งสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่า ... วันนี้เขาอยู่หรือจากไป สำคัญที่ว่า ... ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน ขอให้มีความทรงจำที่ดี ... ก็เพียงพอแล้ว อย่างน้อย เราก็ยังมีอะไรดีดีให้นึกถึง และยิ้มให้ความทรงจำนั้นได้ ถึงวันนี้จะยังร้องไห้ ก็คงไม่กระไร เพราะชีวิตก็เป็นแบบนี้ มีวันที่เลวร้าย มีวันที่สวยงาม มีวันที่ว่างเปล่า สุขก็อยู่กับเราไม่นาน ทุกข์ก็อยู่กับเราไม่นาน สุขเคยแวะผ่านมาแล้วก็ไป ทุกข์ก็เป็นเฉกเช่นกัน ร้องไห้แล้วก็อย่าร้องเปล่า ๆ มองให้เข้าใจสัจธรรมของชีวิตไปด้วย ได้แต่อวยพรให้คุณเข้าใจชีวิตมากขึ้น เติบโตขึ้น เข้มแข็งขึ้น แต่อย่าแข็งกร้าว ขอให้อ่อนโยนแต่เข้มแข็ง และขอให้วันใหม่ในชีวิตมาถึงในอรุณรุ่งของวันพรุ่งนี้ วันที่เราจะไม่ต้องร้องไห้อีกต่อไป

 

 

8月16日

Lonely ' = " เหงา "

 

 

  

jj

jhaeng

l

เป็นแค่คนเหงาๆ คนหนึ่ง
ที่มีแค่ใจหนึ่งดวง
ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครคิดถึง
นั่งซึ้งคนเดียวกับดาว

เฝ้ารอสักคนที่เหงาเหมือนกัน
เฝ้ารอกี่วันก็พบเพียงเงา
ต้องหลับกับน้ำตา
ต้องตื่นกับความเหงา
โลกของฉันช่างว่างเปล่า...เหลือเกิน

jhaeng

alone

มีเพียงบทเพลงเหงา ๆ
ไม่มีใครคอยซับน้ำตาปลอบใจฉัน
มีใครได้ยินฉันไหม
ขอแค่สักคนมอบความรักให้กัน
ช่วยเข้ามาห่วงใยฉันที

lonely

55

jhaeng

ก็เป็นอีกคืนที่เหงาเหมือนเดิม
ไม่มีสักคืนไม่เหงา...ไม่มี

jhaeng

bye

 

 
6月17日

กาลครั้งหนึ่งมีเพียง..ความทรงจำ

 

นานมาแล้ว บนดาวอังคารที่แสนไกลห่างจากดาวพลูโตมากมายนัก มันเป็นสีชมพูทั้งดวง ช่างสวยงามเหลือเกินในความคิดของใครคนหนึ่ง ที่คอยมองมันทุกวันๆ จากดาวที่เขาอยู่ เหนือสิ่งอื่นใด คือคนคนนึงบนดาวอังคารสีชมพูนั้น

ความพยายามสูงสุด ของคนตัวเล็กน้อยนิด บนดวงดาวที่ใหญ่โต ที่จะไปให้ใกล้ดาวอีกดวงให้มากที่สุด

ช่างเล็กกะจิดริด เหลือเกิน

เขารู้ดี หากแต่ ความพยายามนั้น ยังคงมีอย่างสม่ำเสมอ จนเป็นเหมือนกำลังใจให้เขาทำในสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวันนั้น ได้อย่างมีความสุข

 มีใครเคยบอกเขาว่า ความพยามทำในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ นั้น มีแต่จะพบกับความผิดหวัง

เขารู้ดี แต่ที่เขายังไม่ละเลยสิ่งนั้น นั่นเพราะเขาไม่เคยหวังอะไรเลย ไม่หวังเลยที่จะให้คนคนนึงบนดาวอังคารที่สวยงามนั้น พาดวงดาวของเค้า เคลื่อนเข้ามา

เพราะการเคลื่อนเข้ามา นั้น อาจหมายถึงการเคลื่อนจากไปจากตำแหน่งเดิมที่เขามองเห็น

เขากลัว กลัวว่า หากคนคนนึงนั้น เดินไปในทิศทางที่เขาไม่มองเห็น แล้วความสุขของเขาจะกลายเป็นชีวิตประจำวัน ที่ซ้ำซาก จำเจ เหมือนคนไม่มีความพยายาม และดาวสีชมพูของเขาจะเปลี่ยนสีไป ในความรู้สึก

เวลา เดินไป ตามปกติ ซึ่งบางที ที่เรารู้สึกว่าช้า หรือ เร็วนั้น ใจเราต่างหาก ที่ช้าหรือเร็วเกินไปเสียแล้ว

ความพยายามของเขา ผ่านมามากมาย เป็นความทรงจำสีชมพู ที่บางที อาจเป็นได้ว่าคนคนนึงจากดาวอังคารนั้น ก็กำลังมองเค้าอยู่เช่นกัน

ไม่มีใครเดินออกจากตำแหน่งของตัวเองเลย

แต่ในความเป็นจริง สิ่งต่างๆย่อมต่างกันบนดวงดาวของแต่ละคน

เขาไม่อาจจะหยุดอยู่ในที่ที่แสนอบอุ่นนี้ต่อไปได้อีกแล้ว ถึงแม้ว่าเขาอยากที่จะอยู่ต่อไปอีกก็ตาม

เขาเริ่มเดินออกไปในที่ต่างๆ ด้วยทุกก้าวที่แสนเจ็บปวด

เขาเดินออกไป เดินออกไป และเดินออกไป ไกลเกินกว่าที่จะกลับมาในที่ที่เดิมแล้ว หากแต่ ความรู้สึก ความพยายามที่ผ่านมา กระทั่งความทรงจำทั้งหมด ยังคงอยู่ อยู่เป็นอิสระด้วยตัวของมันเองอยู่ที่เดิม

คนคนนึงบนดาวสีชมพูนั่น รับรู้ได้ถึงความพยายามมากมายเค้าออกเดินตาม เดินตาม และก็เดินตาม

แต่เราไม่มีทางรู้หรอกว่า ทิศทางของเรานั้นไปทางไหนแน่ ทางเดียวกัน หรือ สวนทางกัน เพราะเราเริ่มมองไม่เห็นกันแล้ว

ความเจ็บปวดมากมาย เดินทางเป็นเพื่อนเราสองคน

แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ในเส้นทางของเราเสมอ คือความรู้สึกที่คิดว่าในตลอดการเดินทางบนดวงดาวของเรานั้น หาไม่ได้อีกแล้ว ความรู้สึกที่นึกถึงเมื่อไหร่ก็ยังคงชัดเจน ในจิตใจ

ความรู้สึกที่เรียกว่า รัก

ความรู้สึกที่เราต่างก็รู้สึกเหมือนกัน

แต่เพียงแค่ เราไม่เคยบอกกันเลย ก็เท่านั้นเอง